Reichskommissariat
Reichskommissariat (bahasa Inggeris: Komisariat Reich ) ialah sebutan Bahasa Jerman bagi sejenis entiti pentadbiran yang diketuai oleh pegawai kerajaan yang dikenali sebagai Reichskommissar (bahasa Inggeris: Komisioner Reich ). Walaupun banyak pejabat seperti itu wujud terutamanya sepanjang tempoh Imperial Jerman dan Nazi dalam beberapa bidang yang berbeza (mulai dari prasarana awam dan perancangan ruang hingga pembersihan etnik), ia paling banyak digunakan untuk merujuk kepada entiti pentadbiran kewilayahan kuasi-kolonial yang ditubuhkan oleh Jerman Nazi di beberapa negara taklukan semasa Perang Dunia II. Walaupun secara rasmi terletak diluar Reich Jerman dalam erti kata yang sah, entiti-entiti ini diuruskan secara langsung oleh pihak berkuasa awam tertinggi (iaitu Reichskommissar), yang memerintah wilayah-wilayah mereka yang ditugaskan sebagai gabenor Jerman bagi pihak dan sebagai wakil langsung Adolf Hitler.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/ReichskommissariatUkraineMap.png/275px-ReichskommissariatUkraineMap.png)
Pembentukan pentadbiran wilayah ini mempunyai beberapa tujuan. Wilayah yang ditubuhkan atau dirancang untuk ditubuhkan di Eropah Barat dan Eropah Utara secara umum dibayangkan sebagai fasa peralihan untuk penggabungan masa depan pelbagai negara-negara Jermanik diluar Jerman sebelum perang kedalam negara Nazi yang sedang diperbesarkan.[2] Rakan-rakan timur mereka berfungsi untuk tujuan penjajah dan imperialis, sebagai sumber masa depan Lebensraum bagi koloni Jerman dan penggunaan sumber semulajadi.[3][4]
Perbezaan lain adalah tahap baik pulih pentadbiran yang dilaksanakan dalam dua jenis. Seperti di kebanyakan negara lain yang ditakluki oleh Jerman, para pentadbir dan birokrat tempatan ditekan untuk meneruskan operasi harian mereka (terutamanya di peringkat menengah dan rendah) walaupun dibawah pengawasan Jerman. Sepanjang peperangan, Reichskommissariat di Barat dan Utara Eropah hanya mengekalkan struktur yang ada sebelum ini, manakala di timur struktur baru seperti itu diperkenalkan.[5]
Semua entiti ini bertujuan untuk penyatuan ke dalam Negara Jerman Raya (Jerman: Großgermanisches Reich ) yang merangkumi benua besar Eropah bermula dari Laut Utara hingga ke Pergunungan Ural, dimana Jerman akan menjadi asasnya.[2]
Eropah Barat dan Utara
sunting- Reichskommissariat Norwegen (Pendudukan Jerman ke atas Norway antara tahun 1940 dan 1945).
- Reichskommissariat Niederlande (Pendudukan Jerman ke atas Belanda antara tahun 1940 dan 1945).
- Reichskommissariat Belgien-Nordfrankreich (Pendudukan Jerman ke atas Belgium dan Utara Perancis, Nord-Pas-de-Calais, pada tahun 1944. Secara retrospektif diilhak terus kedalam Reich Jerman Raya pada Disember 1944 sebagai Reichsgau Flanders, Wallonia dan Brussels yang baru, walaupun sebahagian besar rantau itu tidak lagi dibawah kawalan Jerman pada masa itu.
Bekas wilayah yang diperintah Soviet
suntingPada musim panas 1941, ideologis Nazi Alfred Rosenberg mencadangkan agar untuk memudahkan perpecahan Kesatuan Soviet dan Rusia sebagai satu entiti bergeografi, wilayah Soviet yang ditakluki harus ditadbir mengikut 5 Reichskommissariat seperti berikut:
- Reichskommissariat Ostland (RKO) (dahulunya diilhak Soviet Estonia, Latvia, Lithuania, kecuali Memel, dan Soviet Belarusia, kecuali Gomel') 1941–1945.
- Reichskommissariat Ukraine (RKU) (bekas Soviet Ukraine dan Rostov, tolak Daerah Galicia, Odessa, Vinnytsia dan Krimea); 1941–1944.
- Reichskommissariat Don-Wolga (daripada Laut Azov hingga ke Republik Jerman Volga termasuk Rostov, Voronezh, dan Saratov; akhir Mei 1941 dibahagikan antara Ukraine, Moskowien dan Kaukasus); tidak pernah ditubuhkan.
- Reichskommissariat Moskowien (RKM) (Eropah Rusia, tolak Karelia dan Semenanjung Kola, dijanjikan untuk Finland); tidak pernah ditubuhkan sepenuhnya. Kemaraan tentera Jerman terhenti pada tahun 1941/42.
- Reichskommissariat Kaukasus (RKK) (Selatan Rusia dan kawasan Caucasus, kecuali bahagian barat Georgia dan keseluruhan Armenia); tidak pernah ditubuhkan sepenuhnya. Kemaraan tentera Jerman terhenti pada tahun 1942/43.
- Reichskommissariat Turkestan (RKT) (republik dan wilayah-wilayah Asia Tengah); tidak pernah ditubuhkan.
Atas permintaan Hitler projek Turkestan telah ditangguh oleh Rosenberg untuk masa hadapan, sebaliknya diarah untuk fokus pada Eropah buat masa ini.[6] Asia Tengah dicita-citakan menjadi sasaran masa hadapan untuk pembesaran Jerman, sebaik sahaja ketumbukannya akan siap bergerak lebih jauh ke timur setelah gabungan kemenangan sekarang di Soviet Rusia. Minat mendalam di sebahagian kawasan itu rakan Paksi utama Jerman, iaitu Empayar Jepun (lihat Perundingan Kuasa Paksi mengenai pembahagian Asia), dapat dijadikan topik perbincangan mengenai penubuhan kontemporari Lingkungan Kesemakmuran Bersama Asia Timur Raya mereka sendiri.
Unit-unit tambahan yang sedang dibincangkan pada poin-poin yang berlainan termasuk Reichskommissariat Don-Wolga tetapi, pada separuh masa kedua Mei 1941, jumlah unit pentadbiran yang akan ditubuhkan di timur telah diterhadkan kepada 4; dan juga Reichskommissariat Ural bagi tengah dan selatan rantau Ural.[7]
Rujukan
sunting- ^ Rich, Norman: Hitler's War Aims: The Nazi State and the Course of Expansion, p. 217. W. W. Norton & Company, New York 1974.
- ^ a b Bohn, Robert: Die deutsche Herrschaft in den "germanischen" Ländern 1940-1945, p. 39. Steiner, 1997. [1]
- ^ Gumkowski, Janusz; Leszczynski, Kazimierz: Poland Under Nazi Occupation. Polonia Pub. House, 1961. "Archived copy". Diarkibkan daripada yang asal pada 2012-05-27. Dicapai pada 2012-05-27.CS1 maint: archived copy as title (link)
- ^ Kay, Alex J: Exploitation, resettlement, Mass Murder: Political and Economic Planning for German Occupation Policy in the Soviet Union, 1940–1941. Berghahn Books, 2006. [2]
- ^ Oversight of the planned territorial organization of the Reichskommissariate Diarkibkan 2010-04-17 di Wayback Machine
- ^ Dallin, Alexander: German rule in Russia 1941–1945: A Study of Occupation Policies. Westview press, 1981 [3]
- ^ Wasser, Bruno: Himmler's Raumplanung in Osten: Der Generalplan Ost in Polen 1940-1945, p. 51. Birkhäuser, 1993. [4]